اثر باکتریهای محرک رشد گیاهی بر صفات آگرومورفولوژیک سیاهدانه (.Nigella sativa L) تحت تنش کمبود آب | ||
| تنشهای محیطی در علوم زراعی | ||
| مقاله 15، دوره 12، شماره 2، 1398، صفحه 525-537 اصل مقاله (366.83 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/escs.2018.1347.1282 | ||
| نویسندگان | ||
| زینب بش1؛ عبدالرزاق دانش شهرکی* 2؛ مهدی قبادی نیا3؛ کرامتاله سعیدی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری زراعت گرایش فیزیولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد | ||
| 2استادیار گروه مهندسی زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد | ||
| 3استادیار گروه مهندسی آبیاری و زهکشی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد | ||
| 4استادیار گروه مهندسی علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد | ||
| چکیده | ||
| به منظور بررسی تأثیر باکتریهای محرک رشد گیاهی بر صفات آگرومورفولوژیک سیاهدانه تحت تنش کمبود آب آزمایشی بهصورت کرتهای خردشده در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهرکرد در سال زراعی 94- 1393 اجرا شد. فاکتورهای آزمایشی شامل سطوح مختلف تنش کمبود آب در سه سطح ۱۰۰، 75 و 50 درصد نیاز آبی گیاه و باکتریهای محرک رشد گیاهی در هفت سطح شاهد و تلقیح با شش گونه باکتریایی شامل Bacillus sp. Strain A، Bacillus amyloliquefaciens، Bacillus sp. Strain B، Azotobacter chroococcum، Pseudomonas putida و Azospirillum lipoferum بودند. با توجه به نتایج حاصل از تجزیه واریانس تأثیر سطوح تنش کمبود آب، تیمارهای باکتریایی و اثر متقابل آنها بر تعداد دانه در کپسول، تعداد کپسول در بوته، وزن هزار دانه، عملکرد بیولوژیک، عملکرد دانه و شاخص برداشت معنیدار بود. نتایج نشان داد افزایش تنش کمبود آب سبب کاهش عملکرد و اجزای عملکرد دانه گردید؛ بهطوریکه افزایش تنش کمبود آب (تیمار 50 درصد نیاز آبی گیاه) سبب کاهش ۱۸ درصدی عملکرد بیولوژیک و 28 درصدی عملکرد دانه شد. نتایج بهدستآمده از اثر متقابل سطوح تنش کمبود آب و کاربرد باکتریهای محرک رشد گیاهی نشان داد، کاربرد باکتری Bacillus amyloliquefaciensتحت تیمار 100 درصد نیاز آبی گیاه بیشترین میزان عملکرد بیولوژیک و عملکرد دانه را به خود اختصاص داد که نسبت به تیمار شاهد (عدم تلقیح باکتریایی) به ترتیب به میزان ۸/۲۴ و ۲/۳۵ درصد افزایش یافتند. تلقیح بذرها با باکتریهای محرک رشد گیاهی سبب افزایش عملکرد و اجزای عملکرد سیاهدانه در مقایسه با شاهد (عدم تلقیح) در دو سطح تنش (۷۵ و ۵۰ درصد نیاز آبی گیاه) گردید. این افزایش در تیمارهای تلقیح شده با باکتریهای Bacillus amyloliquefaciens و Bacillus sp. Strain B چشمگیرتر بود. درمجموع با توجه به نتایج این پژوهش، تلقیح باکتریایی بذر با باکتریهای Bacillus amyloliquefaciens و Bacillus sp. Strain B به ویژه در روشهای کشت کم آبیاری جهت کاهش اثرات تنش توصیه میگردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باسیلوس؛ تنش خشکی؛ کشاورزی پایدار؛ کودهای بیولوژیک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,532 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 802 |
||