واکنش صفات رویشی و کیفی دانه آفتابگردان به منابع مختلف نیتروژن (کود آلی و شیمیایی) و زئولیت تحت رژیمهای مختلف آبیاری | ||
| تنشهای محیطی در علوم زراعی | ||
| مقاله 11، دوره 12، شماره 1، 1398، صفحه 141-152 اصل مقاله (326.32 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/escs.2018.1297.1265 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد قاسم جامی1؛ امیر قلاوند2؛ سید علی محمد مدرس ثانوی* 2؛ علی مختصی بیدگلی3؛ ابوالفضل باغبانی آرانی4؛ امین نامداری5 | ||
| 1دانش آموخته دکتری زراعت دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران و استادیار گروه کشاورزی دانشگاه هرات افغانستان. | ||
| 2استاد گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. | ||
| 3ستادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 4استادیار و عضو هیئتعلمی گروه کشاورزی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 5موسسه تحقیقات کشاورزی دیم، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، ایران. | ||
| چکیده | ||
| بهمنظور بررسی تأثیر تلفیقی منابع مختلف کود نیتروژن (کود آلی و اوره) و زئولیت تحت رژیم های متفاوت آبیاری، بر صفات کیفی دانه آفتابگردان (Helianthus annuus L.)، آزمایشی در سالهای 1394-1393 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس بهصورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. فاکتور اصلی شامل رژیمهای آبیاری (آبیاری پس از تخلیه 40، 60 و 80 درصد رطوبت قابلاستفاده خاک) بود. ترکیب عاملهای فاکتوریل از سامانههای حاصلخیزی خاک و زئولیت شامل تلفیقی از کود آلی (35 درصد مرغی + 65 درصد کود گوسفندی) بهعنوان تأمینکننده 100 درصد نیتروژن موردنیاز از طریق منبع آلی، تأمین 50 درصد نیتروژن موردنیاز از طریق منبع آلی + تأمین 50 درصد نیتروژن موردنیاز از طریق اوره، تأمین 100 درصد نیتروژن موردنیاز از طریق اوره و عدم کاربرد و کاربرد 5 و 10 تن در هکتار زئولیت بود. به ترتیب در سال اول و دوم، بیشترین قطر (2.2 و 2.26 میلیمتر) و ارتفاع (186.7 و 186.3 سانتیمتر) ساقه و همچنین عملکرد روغن و پروتئین در سال دوم (943.6 و 556.1 کیلوگرم در هکتار) در شرایط عدم تنش (آبیاری پس از تخلیه 40 درصد رطوبت قابلاستفاده خاک) با کاربرد زئولیت حاصل شد. درمجموع میتوان نتیجه گرفت که تنش رطوبتی شدید، باعث کاهش درصد اسیدهای چرب غیراشباع (به ترتیب اولئیک اسید و لینولئیک اسید در سال اول 22 و 7 درصد و در سال دوم 27 و 6.8 درصد) و استئاریک اسید (به ترتیب در سال اول و دوم 50 و 52 درصد)، ولی افزایش مقدار پالمتیک اسید (به ترتیب در سال اول و دوم 54.6 و 65.3 درصد) آفتابگردان شد و به ترتیب در سال اول و دوم، کاربرد سیستم حاصلخیزی آلی با افزایش میزان اسید چرب لینولئیک (9.2 و 9.7 درصد) و اولئیک (7.8 و 8.2 درصد) دانه، سبب افزایش کیفیت روغن دانه آفتابگردان گردید که در شرایط آبیاری مطلوب، کودهای آلی و در شرایط تنش کمآبی، کودهای آلی دارای زئولیت دارای مزیت بودند.نتایج این آزمایش نشان داد که در اکثر تیمارهای آبیـاری، مصـرف زئولیـت و کودهای آلی با افزایش دسترسی آب و عناصر غذایی، سبب افزایش عملکرد کمی و کیفی آفتابگردان گردید و نیز ایده مفیدی برای کاهش کاربرد کودهای شیمیایی در راستای کشاورزی پایدار است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسیدهای چرب غیراشباع؛ پروتئین؛ تنش کمآبی؛ روغن؛ کود آلی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,675 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 923 |
||