تأثیر آبیاری تکمیلی و تقسیط نیتروژن بر کمیت و کیفیت ماش (.Vigna radiata L) | ||
| تنشهای محیطی در علوم زراعی | ||
| مقاله 11، دوره 11، شماره 3، 1397، صفحه 591-602 اصل مقاله (359.78 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/escs.2018.849.1167 | ||
| نویسندگان | ||
| عبدالحمید آقجه لی* 1؛ علی نخزری مقدم2؛ علی راحمی کاریزکی2؛ ابراهیم غلامعلی پور علمداری2 | ||
| 1دانشجو کارشناسی ارشد کشاورزی اکولوژیک دانشگاه گنبدکاووس | ||
| 2استادیار دانشگاه گنبدکاووس | ||
| چکیده | ||
| ماش در جلوگیری از فرسایش خاک بهصورت گیاه پوششی و بهعنوان علوفهی سبز در تغذیه دام استفاده میشود.بهمنظور بررسی تأثیر آبیاری تکمیلی و تقسیط نیتروژن بر کمیت و کیفیت ماش(Vigna radiata L.)،آزمایشی بهصورت کرتهای خردشده در قالب طرح پایه بلوک کامل تصادفی با 3 تکرار در سال 1395 در مزرعه دانشگاه گنبدکاووس انجام شد. عامل اصلی آبیاری تکمیلی در چهار سطح شامل یک، دو، سه و چهار مرتبه آبیاری و عامل فرعی تقسیط نیتروژن در چهار سطح شامل عدم مصرف نیتروژن، مصرف 25 درصد به هنگام کاشت و 75 درصد قبل از گلدهی، 50 درصد به هنگام کاشت و 50 درصد قبل از گلدهی و 75 درصد به هنگام کاشت و 25 درصد قبل از گلدهی بود. میزان مصرف نیتروژن خالص 75 کیلوگرم در هکتار بود. عملکرد دانه در تیمار یکمرتبه آبیاری بسیار کم (568.6 کیلوگرم در هکتار) و با افزایش دفعات آبیاری به ترتیب 47.06، 80.79 و 105.6 درصد برای 2، 3 و 4 نوبت افزایش یافت. افزایش دفعات آبیاری درصد پروتئین را کاهش اما عملکرد پروتئین را افزایش داد. بیشترین عملکرد دانه مربوط به تیمار مصرف 25 درصد نیتروژن به هنگام کاشت و 75 درصد قبل از گلدهی بود درحالیکه در تیمار عدم مصرف نیتروژن حداقل عملکرد به دست آمد. بیشترین درصد پتاسیم دانه مربوط به تیمارهای چهار و سه مرتبه آبیاری بود. درمجموع، چهار مرتبه آبیاری و سهم کمتر نیتروژن به هنگام کاشت(25 درصد) شرایط بهتری را برای تولید بیشتر دانه فراهم کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجزای عملکرد؛ پتاسیم؛ پروتئین؛ عملکرد دانه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,266 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,154 |
||