بررسی تطبیقی نگارۀ دیو در مکاتب نگارگری دوران ایلخانی و تیموری | ||
| نگارینه هنر اسلامی | ||
| مقاله 5، دوره 3، شماره 11، پاییز 1395، صفحه 62-75 اصل مقاله (2.32 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/nia.2016.798 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین مهرپویا1؛ بنفشه سلیمی پور2؛ طیبه شاکرمی3؛ اکبر شریفی نیا4 | ||
| 1استادیار گروه باستان شناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| 2کارشناسی ارشد باستان شناسی)گرایش اسلامی(، دانشگاه سیستان و بلوچستان )نویسنده مسئول( | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دانشگاه پیام نور | ||
| 4دانشجوی دکتری باستا نشناسی دانشگاه بوعلی سینا | ||
| چکیده | ||
| در هنر نگارگری، نگارگران تمامی مکاتب ذهنیتی کامل و فعال دربارة نبرد کیهانی میان آفرینش اهریمنی و آفرینش ایزدی داشتند. در این میان دیو که نماد اهریمن و دشمن است با چهرههای حیوانی با شاخ ودم و عریان، با سلاحهای بدوی و دیگر موارد نشان داده شده است. نگارگران با نمایش این ویژگیها به نوعی به برتری آفرینش ایزدی در مقابل آفرینش اهریمنی اشاره کردهاند. هدف اصلی پژوهش، بررسی نقش دیو در نگارههای دورة ایلخانی و تیموری (هرات وشیراز) و تفاوت طراحی نگارههای آن است. سؤالات اصلی پژوهش عبارتند از؛1- ویژگیها و شاخصههای شکلی دیو در نگارههای دورة ایلخانی و تیموری چیست؟2: تفاوت چهرۀ دیوان در نگارههای دورة ایلخانی و تیموری چگونه قابل تبیین است؟ نتایج پژوهش نشان میدهد، دیو در نگارههای این دوران با توجه به وجه حیوانی آن ترسیم و با ویژگیهای حیوانی در کالبد آدمی نقش شده است. از سویی دیگر تفاوت در تصویر نقش آن در این مکاتب ابتدا برگرفته از وجه استعاری شاهنامه و سپس تلقی شخصی نگارگر و خوانش او از متن، سلیقة هنری دوران او و مکتبی که در آن رشد کرده و یا اقتضای شرایط اجتماعی و فرهنگی او است. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی و تطبیقی و براساس مطالعات کتابخانهای انجام شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایلخانیان؛ تیموریان؛ شاهنامه؛ نگارگری؛ دیو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,714 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,106 |
||