تأثیر فعالیت میسیونرهای مسیحی بر مصورسازی قلمدان های عصر ناصری | ||
| نگارینه هنر اسلامی | ||
| مقاله 4، دوره 3، شماره 11، پاییز 1395، صفحه 46-61 اصل مقاله (2.39 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/nia.2016.794 | ||
| نویسندگان | ||
| مصطفی لعل شاطری* 1؛ ناهید جعفری دهکردی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری تاریخ، دانشگاه فردوسی مشهد (نویسنده مسئول) | ||
| 2کارشناس ارشد هنر اسلامی گرایش نگارگری، دانشگاه شاهد | ||
| چکیده | ||
| یکی از راههای نفوذِ فرهنگیِ غرب مبتنی بر دیدگاه مسیحیت از سوی دولتهای غربی در راستای سیاستهای مدنظر آنان در دوره قاجار و بهویژه عصر ناصری (1313-1264ق/ 1895-1847م) اعزام مبلغین مذهبی (میسیونر) بود. این تعاملات متعاقباً خواسته یا ناخواسته آثاری ملموس بر روی مبانی فکری اقشار گوناگون جامعه و بهویژه هنرمندان برجای نهاد. این مقاله بر آن است تا با تکیه بر روش توصیفی-تحلیلی به این پرسش پاسخ دهد که میسیونرها در عصر ناصری دارای چه نقش و جایگاهی بوده و تا چه میزان انتشار مبانی فکری آنان مبتنی بر تبلیغات دینی در عرصه نقاشی لاکی بر روی قلمدانها، بر نگرش بصری هنرمندانِ این دوره تأثیر داشتهاست؟ یافتهها مبتنی بر تحلیلِ آثار برجای مانده حاکی از آن است که در دوره قاجار، مکتبی نوین، متأثر از تبلیغات آموزههای دینِ مسیحیت در ایران پدید آمده و آثاری با سلیقههای گوناگون از سوی هنرمندان خلق گردید، چنانکه تنوعی مبتنی بر بنیادهای تجدد در شیوه کار و نیز در طرح موضوعات ایجاد شد. از اینرو، مضامین در بعد مذهبی در غالب فضاسازی و پیکرهنگاری از حضرت مریم و مسیح (ع) و نیز اولیاء کلیسا بهویژه بر روی قلمدانها که یکی از وسایل جانبی حائز اهمیت در امر آموزش بود، نمود یافت. این تصاویر معمولاً از لحاظ محتوای فکری، سطحی و صرفاً برای تماشا و کسب رضایت بصری حامیان و مخاطبان تولید گردید. متعاقباً نقاشان نیز بر اساس قواعد حاکم بر فضای اجتماعی-هنری این دوره و نیز با توجه به مضامین مسیحیت بر روی قلمدانها که در تعامل مستقیم با مسائل آموزشی-تبلیغی مسیونرها بود، بر اساس برداشت شخصی، به خلق تصاویری متمایز از دوران پیش از خود پرداختهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عصرناصری؛ میسیونرها؛ آموزههای مسیحیت؛ قلمدان؛ نقاشیلاکی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,490 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,755 |
||