بررسی تحمل به خشکی چهار ژنوتیپ گندم در مرحله جوانه زنی | ||
| تنشهای محیطی در علوم زراعی | ||
| مقاله 7، دوره 2، شماره 1، 1388، صفحه 73-85 اصل مقاله (1.61 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/escs.2009.54 | ||
| نویسندگان | ||
| احمد جعفرنژاد* 1؛ قدیر طاهری2؛ علی اکبر راه چمنی3 | ||
| 1استادیار پژوهش ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی نیشابور | ||
| 2استادیار گروه کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور | ||
| 3دانشجوی سابق کارشناسی ارشد گروه زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور | ||
| چکیده | ||
| گندم مهمترین گیاه زراعی کشور است که در مراحل مختلف نموی تحت تأثیر خشکی قرار میگیرد. دو مرحله مهم نموی، جوانه زنی و دوره پرشدن دانه ها است. تأثیر تنش خشکی در مرحله جوانه زنی در همان فصل رشد و تنش خشکی دوره زایشی، در سال زراعی آینده، جوانه زنی را تحت تأثیر قرار می دهد. به منظور بررسی اثر تنش خشکی این دو مرحله، خصوصیات جوانه زنی بذر چهار ژنوتیپ پیشتاز، مرودشت، WS-82-9 و DN-11 در معرض پتانسیل آب صفر(شاهد)، 0/3-، 0/6-، 0/9- و 2/1- مگاپاسکال قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار به صورت آزمایشگاهی در سال 1387 اجرا شد. نتایج نشان داد ژنوتیپ، سطوح پتانسیل آب و اثرات متقابل آنها، اثر بسیار معنیداری بر طول، وزن تر و وزن خشک ریشه چه و ساقه چه داشت. با افزایش سطح تنش خشکی صفات مورد مطالعه به طور معنی داری کاهش یافت، ولی درصد کاهش در ساقه چه نسبت به ریشهچه بیشتر بود و این امر منجر به افزایش نسبت ریشه چه به ساقه چه شد. کاهش پتانسیل آب، سرعت و درصد جوانه زنی را به ترتیب 77 و 43 درصد کاهش داد. اگرچه تحمل به تنش خشکی در مرحله پرشدن دانه بنیه بذر را کاهش داد، ولی ارتباط مشخصی بین تحمل به تنش خشکی مرحله جوانهزنی و تحمل به تنش خشکی آخر فصل مشاهده نشد. در بین ژنوتیپ های مورد مطالعه، DN-11 و مرودشت در مرحله جوانه زنی به تنش خشکی متحمل، پیشتاز حد واسط و WS-82-9 لاین حساس بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بنیه بذر؛ تنش خشکی؛ درصد جوانه زنی؛ سرعت جوانه زنی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,880 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,080 |
||