برآورد اجزای واریانس، قابلیت توارث و ضرایب همبستگی صفات فنوتیپی و ژنوتیپی عملکرد دانه و اجزاء آن در گندم نان تحت شرایط دیم | ||
| تنشهای محیطی در علوم زراعی | ||
| مقاله 3، دوره 2، شماره 1، 1388، صفحه 29-38 اصل مقاله (330.81 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/escs.2009.50 | ||
| نویسندگان | ||
| حمزه حمزه1؛ جلال صبا2؛ فرهاد جابری2؛ جابر نصیری* 3؛ سید محمد علوی حسینی1 | ||
| 1دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان | ||
| 2عضو هیأت علمی دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان | ||
| 3مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان | ||
| چکیده | ||
| به منظور برآورد مقدار وراثت پذیری خصوصی عملکرد و اجزای آن و همچنین مقدار همبستگی فنوتیپی و ژنتیکی این صفات، در سال 1385 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زنجان،دو والد سرداری و SON 64 گندم نان به همراه 50 نسل F3 حاصل از تلاقی آنها، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار، کشت گردیدند. برآورد پارامتر های مورد نظر با توجه به ماهیت ژنتیکی تنوع بین و درون لاین ها صورت گرفت. بالاترین برآورد وراثت پذیری خصوصی مربوط به صفت شاخص برداشت (76/4% =h2N) و کمترین برآورد مربوط به صفت تعداد دانه پنجه (5/9% =h2N) بود. وراثت پذیری خصوصی صفت عملکرد 64/5% برآورد گردید. در این تحقیق، کل واریانس ژنتیکی صفاتی نظیر تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، عملکرد، بیوماس و شاخص برداشت به واریانس افزایشی اختصاص یافت. علاوه براین، واریانس غالبیت، قسمت اعظم واریانس ژنتیکی صفات تعداد پنجه و طول ریشک را به خود اختصاص داد. عملکرد دانه با تعداد پنجه، تعداد دانه در سنبله و بیوماس همبستگی مثبت نشان داد. در این تحقیق مهمترین صفات مؤثر بر عملکرد، بیوماس و تعداد دانه در سنبله تشخیص داده شد. از سوی دیگر، در هر دوی این صفات جزء افزایشی کل واریانس ژنتیکی را به خود اختصاص داده و موجب حصول برآورد وراثت پذیری متوسطی برای آنها شده است. بنابراین، این دو صفت را می توان برای گزینش غیر مستقیم برای افزایش عملکرد دانه در جمعیت مورد نظر در شرایط دیم پیشنهاد نمود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شاخص برداشت؛ عملکرد؛ گندم نان؛ وراثت پذیری | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,157 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,815 |
||