بررسی تاریخی اثرات زیستمحیطی مصرف زغالچوب در خراسان: دوره قاجار و پهلوی | ||
| مطالعات مدیریت توسعه سبز | ||
| مقاله 9، دوره 4، شماره 3 - شماره پیاپی 9، پاییز 1404، صفحه 171-190 اصل مقاله (1.02 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jgdms.2024.8023.1182 | ||
| نویسندگان | ||
| علی نجف زاده* 1؛ فضل الله براقی2 | ||
| 1استادیار گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران | ||
| 2استادیار گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تأمین سوخت یکی از نیازهای مهم بشر بوده که در هر دوره با مواد خاصی تأمین میشود. ابتدا بهشکل سنتی از هیزم استفاده میشد. سپس زغالچوب، زغالسنگ و سوختهای فسیلی تأمینکننده انرژی بودند. زغالچوب یکی از مهمترین سوختها تا نیم قرن اخیر بود. استفاده گسترده از آن مستلزم وجود پوشش گیاهی مناسب بود، ولی فراوانی استفاده از آن اثرات مخرب زیستمحیطی بر جای میگذاشت. خراسان اگرچه از لحاظ پوشش جنگلی چندان غنی نبود ولی جنگلهای پراکنده اُرس، سرو و پسته در شمال خراسان و جنگلهای طاق و بنه در کیبرکوه، اطراف بیرجند و طبس وجود داشت که مهمترین منبع تأمین زغالچوب بودند. استفاده گسترده از زغالچوب از اواخر دوره قاجار بر پوشش گیاهی منطقه اثر گذاشت. مساله اصلی پژوهش حاضر این است که استفاده از زغالچوب در خراسان دوره قاجار و پهلوی چه اثرات زیستمحیطی به دنبال داشت؟ و چه اقداماتی برای حفظ این منابع صورت گرفت؟ مقاله حاضر به سبک پژوهشهای تاریخی با شیوه کتابخانهای براساس گزارش منابع تاریخی، مطبوعاتی و اسناد انجام گرفتهاست. یافتههای پژوهش نشان داد استفاده بیرویه از زغالچوب در شهرهای بزرگ مشهد و بیرجند پوشش گیاهی جنگلی منطقه وسیعی از شمال خراسان از بجنورد تا سرخس و اطراف بیرجند و طبس را تقریباً از بین برد. تدوین قوانین برای حفاظت جنگلها، سوختهای جایگزین، اصلاح شیوه زغالگیری و جلوگیری از سوءاستفاده در صدور مجوز مهمترین اقدامات عملی برای حفظ جنگلها بود و عملاً از زمان تأسیس جنگلبانی در سال 1338 ش. محدویتهایی برای زغالسوزی اجرا شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زغالچوب؛ سوخت؛ اثرات زیستمحیطی؛ خراسان؛ بیرجند | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 394 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 328 |
||