تأثیر شش هفته تمرین شنا بر میزان پروتئینهای AMPK و Sirt1 و عملکرد حرکتی رتهای مدل مالتیپل اسکلروزیس القاء شده با کوپریزون | ||
| مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش | ||
| دوره 13، شماره 35، 1404، صفحه 88-105 اصل مقاله (1.56 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jpsbs.2024.7983.1900 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم شعبانیان1؛ محمد رمی* 2؛ مهرزاد شعبانی2؛ علی اکبر علیزاده2 | ||
| 1کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. | ||
| 2استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: بیماری مالتیپل اسکلروزیس (MS) یکی از شایع ترین بیماریهای التهابی مزمن سیستم عصبی مرکزی است که عملکرد حسی و حرکتی را تحت تاثیر قرار میدهد. از آنجا که فعالیت ورزشی ممکن است دارای فواید ضد التهابی برای این بیماران باشد، هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر شش هفته تمرین شنا بر میزان پروتیین کیناز فعال شده با AMP (AMPK) و سیرتوئین 1 (Sirt1) و عملکرد حرکتی رت های مدل MS میباشد. روش تحقیق: تعداد 36 سر رت نر با سن 12 هفته بهطور تصادفی به چهار گروه: کنترل سالم، سالم تمرین، کنترل MS و تمرین MS تقسیم شدند. جهت القای بیماری MS، رتها در گروههای بیمار به مدت شش هفته با غذای دارای کوپریزون با نسبت وزنی 5/0درصد تغذیه شدند. پروتکل تمرین شنا به صورت اختیاری به مدت شش هفته انجام شد، به این صورت که از مدت 10 دقیقه در هفته اول به 30 دقیقه در هفته ششم رسید. از عامل زمان به عنوان اضافه بار تمرینی در هفتههای تمرین استفاده شد. پس از انجام آزمونهای رفتاری روتارود و جعبه باز، بافت هیپوکمپ استخراج و مقادیر پروتئینها اندازهگیری شد. دادهها توسط آزمون تحلیل واریانس یکراهه و سپس آزمون تعقیبی توکی، مورد بررسی قرار گرفت و سطح معنیداری 05/0>p در نظر گرفته شد. یافتهها: نتایج آزمونهای جعبه باز و روتارود نشان داد که عملکرد فعالیت حرکتی و حفظ تعادل در گروه کنترل MS نسبت به گروه کنترل سالم، دچار اختلال شده؛ اما بهدنبال فعالیت شنا، بهصورت معنیداری بهبود یافته است (001/0=p). همچنین محتوای پروتئینهای AMPK و Sirt1 در گروه کنترلMS، نسبت به گروه کنترل سالم، بهصورت معنیداری کاهش پیدا کرد (001/0=p)؛ ضمن آن که مقادیر این پروتئینها در گروه تمرین MS نسبت به گروه کنترل MS بهصورت معنیداری افزایش یافت (به ترتیب با 001/0=p و 003/0=p). نتیجهگیری: احتمالاً فعالیت ورزشی شنا، با تنظیم میزان پروتئینهای AMPK و Sirt1، میتواند یکی از مسیرهای احتمالی بهبود متابولیسم انرژی نورونها و تنظیم فرآیندهای متابولیکی سیستم عصبی مرکزی باشد و همچنین سبب افزایش عملکرد حرکتی نمونههای حیوانی مبتلا به این بیماری شود. این یافتهها میتواند راهگشایی برای مطالعات انسانی در آینده باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین شنا؛ بیماری مالتیپل اسکلروزیس؛ هیپوکمپ؛ عملکرد حرکتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 934 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 719 |
||