پاسخ تحریک پذیری مسیر قشری - نخاعی به شدت های مختلف توانمندسازی پس فعالی در افراد جوان تمرین کرده | ||
| مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش | ||
| مقاله 6، دوره 12، شماره 31، 1403، صفحه 74-85 اصل مقاله (829.26 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jpsbs.2024.6018.1759 | ||
| نویسندگان | ||
| حسن کوثری* 1؛ پژمان معتمدی2؛ حمید رجبی3؛ شهریار غریب زاده4؛ شاپور جابرزاده5 | ||
| 1دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران. | ||
| 3استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران. | ||
| 4دانشیار پژوهشکده علوم شناختی و مغز، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. | ||
| 5استاد دانشکده علوم پزشکی و سلامت، دانشگاه موناش، ملبورن، استرالیا. | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: تغییر در تحریکپذیری قشری – نخاعی، باعث تغییر در برونداد عصبی و در نهایت، تغییر نیروی بیشینه خواهد شد. عوامل مختلف تمرینی و غیر تمرینی بر این پاسخ عصبی- عضلانی تاثیر می گذارند و به نظر میرسد که شدت مداخله، از عوامل موثر در این خصوص باشد. بر این اساس، پژوهش حاضر به دنبال بررسی پاسخ تحریک پذیری مسیر قشری - نخاعی به شدت های مختلف توانمندسازی پس فعالی در افراد جوان تمرین کرده بود. روش تحقیق: تعداد هشت فرد جوان تمرین کرده (70/2±8/24 سال) پروتکل تحقیق را در سه جلسه مجزا با انقباضات آماده ساز در حرکت مشت کردن (Handgrip) با شدتهای20، 50 و80 درصد ریشه دوم حداکثر انقباض ارادی، اجرا کردند و در چند نوبت پس از آن، میزان تحریکپذیری قشری - نخاعی، فعالیت الکتریکی عضله زند اعلائی قدامی و نیروی بیشینه در حرکت مشت کردن، با دینامومتر اندازهگیری شد. سپس با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و در سطح معنی داری 0/05>p، نتایج استخراج گردید. یافته ها: میزان دامنه پتانسیل برانگیختگی حرکتی، پس از انقباض آماده ساز با شدت 20 درصد افزایش یافت، اما با شدت انقباض آماده ساز 50 و 80 درصد، نسبت به شدت 20 درصد کاهش پیدا کرد؛ این در حالی بود که بین دو شدت 50 و 80 درصد؛ تفاوت معنی داری وجود نداشت. از طرف دیگر، در میزان نیروی ارادی سنجیده شده به وسیله حداکثرانقباض ارادی و همچنین فعالیت الکتریکی آن بلافاصله و پس از 5 دقیقه از انقباض آماده ساز؛ تغییر معنی داری مشاهده نشد. نتیجهگیری: هیچکدام از تغییرات در میزان تحریک پذیری قشری – نخاعی با تغییرات نیرو و فعالیت الکتریکی عضله همراه نبود. بنابراین، تعامل پیچیدهای بین تغییرات در تحریکپذیری فوقنخاعی به دنبال انقباضات آماده ساز و تأثیر آنها بر توانایی فرد برای بهبود یا حفظ نیروی تولیدی وجود دارد و به بررسی های بیشتر در این زمینه نیاز است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توانمندسازی پس فعالی؛ تحریک مغناطیسی فراجمجمهای؛ فعالیت مقاومتی؛ الکترومیوگرافی سطحی؛ پتانسیل برانگیختگی حرکتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,227 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 529 |
||