تأثیر تمرین هوازی بر بیان ژنهای p53 و miR-34a در بافت قلب موشهای صحرایی دیابتی نوع دو | ||
| مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش | ||
| مقاله 1، دوره 13، شماره 35، 1404، صفحه 8-23 اصل مقاله (1003.38 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jpsbs.2024.7154.1849 | ||
| نویسندگان | ||
| بدرخان رشوان اسماعیل1؛ الهه پیرعلائی* 2؛ سعید نیکوخصلت3؛ علیرضا رشیدپور4؛ غلامرضا حمیدیان5 | ||
| 1دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| 2گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| 3گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| 4دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| 5دانشیار بافت شناسی مقایسهای، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: تحقیقات قبلی اثرات مخرب بیان ژنهای p53 و miR-34a در دیابت نوع دو را نشان دادهاند. با این حال، اثرات تمرینات هوازی بر تغییرات p53 و miR-34a بافت قلبی موشهای مبتلا به دیابت نوع دو نامشخص است. بنابراین، این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تمرین هوازی بر بیان ژنهای p53 و miR-34a در بافت قلب موشهای صحرایی دیابتی نوع دو انجام شد. روش تحقیق: تحقیق حاضر از نوع مطالعات تجربی است. برای این منظور، 20 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (میانگین وزن 28±239 گرم، سن شش الی هشت هفتهای) بهطورتصادفی به چهار گروه شامل گروههای کنترل دیابتی، کنترل سالم، تمرین دیابتی، و تمرین سالم تقسیم شدند. غذای حیوانات به صورت پلت با دسترسی آزاد و آب در یک بطری 500 میلیلیتری ارائه شد. برای القاء دیابت نوع دو، رژیم غذایی پرچرب به مدت دو هفته و سپس تزریق استروپتوزوتوسین در حالت ناشتا صورت گرفت. پروتکل تمرین شامل تمرین هوازی دویدن روی نوارگردان بهمدت هشت هفته با افزایش تدریجی سرعت و زمان (۵ تا ۱۰ به ۱۸ تا ۲۴ متر در دقیقه و 10 تا 15 دقیقه به ۶۰ دقیقه) پنج روز در هفته و با رعایت اصل اضافه بار بود. بیان نسبی ژنهای p53 و miR-34a در نمونههای بافت قلب با Real-Time PCR اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از روش تحلیل واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح 0/05≥p مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: بر اساس نتایج، بیان نسبی ژنهای p53 و miR-34a بین گروهها تفاوت معنیداری داشت (0/001=p). بیان نسبی p53 در گروه کنترل دیابت بیشتر از گروههای تمرین سالم و کنترل سالم بود (0/001=p)، اما در گروه تمرین دیابت نسبت به گروه کنترل دیابت کاهش غیرمعنیداری مشاهده شد (0/05=p). بیان نسبی miR-34a در گروه کنترل دیابت بیشتر از گروههای تمرین سالم (0/001=p) و کنترل سالم (0/001=p) بود. همچنین، گروه تمرین دیابت نسبت به گروه کنترل دیابت کاهش معنیداری نشان داد (0/02=p). نتیجهگیری: به نظر میرسد بخشی از تأثیرات مورفولوژیکی و سلولی مخرب دیابت نوع دو بر بافت قلبی، از طریق اثرات هشت هفته تمرین هوازی بر بیان نسبی miR-34a تحت تأثیر قرار گیرد؛ اما احتمالاً برای مشاهده تأثیرات کاهشی بر بیان نسبی p53، به شرایط تمرینی متفاوتی نیاز است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین هوازی؛ miR-34a؛ p53؛ دیابت نوع دو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,978 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,435 |
||