مقایسه اثر تمرینات مقاومتی حجم آلمانی تعدیل شده، شدید و غیرخطی بر برخی شاخصهای بیوشیمیایی، آنتروپومتریکی و عملکردی مرتبط با قدرت عضلانی در مردان ورزشکار | ||
| مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش | ||
| مقاله 1، دوره 11، شماره 28، زمستان 1402، صفحه 8-27 اصل مقاله (1.36 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jpsbs.2022.5281.1712 | ||
| نویسندگان | ||
| امیر محتشمی1؛ مرضیه ثاقب جو* 2؛ فرهاد رحمانی نیا3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران. | ||
| 2استاد فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران. | ||
| 3استاد فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: تمرین مقاومتی (RT) نقش مهمی در افزایش حجم و قدرت عضلانی دارد. تحقیق حاضر با هدف مقایسه اثر تمرین مقاومتی حجم آلمانی تعدیل شده (MGVRT)، تمرین مقاومتی شدید (HIRT) و تمرین مقاومتی غیرخطی (NLRT) بر سطوح سرمی میوستاتین (Mstn)، فولیستاتین (FLS) و عامل هستهای کاپا B (NF-κB) و حجم و قدرت عضلانی در مردان ورزشکار انجام شد. روش تحقیق: تعداد 40 مرد جوان رشته بدنسازی بهطور تصادفی در گروههای مساوی شامل MGVRT، HIRT، NLRT و کنترل قرار گرفتند. پروتکلهای تمرینی بهمدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) انجام شدند. متغیرهای بیوشیمیایی منتخب و حجم و قدرت عضلانی، قبل و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین اندازهگیری شد. آزمونهای تحلیل کوواریانس، تحلیل واریانس با اندازهگیری تکراری، کروسکال-والیس و یو من- ویتنی جهت تحلیلهای آماری در سطح معنیداری 05/0 ≥p مورد استفاده قرار گرفتند. یافتهها: سطوح سرمی Mstn و FLS در هر سه گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل بهترتیب کاهش و افزایش معنیداری یافت. همچنین، سطح NF-κB در گروههای MGVRT وHIRT بهطور معنیداری از گروه NLRT و کنترل پایینتر بود. علاوه بر این، محیط بازو و ران و قدرت عضلانی در حرکات پرس سینه و اسکوات در هر سه گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل، بهطور معنیداری افزایش یافت؛ بهگونهای که افزایش محیط بازو در گروه MGVRT در مقایسه با گروههای HIRT و NLRT و قدرت عضلانی در گروه HIRT در مقایسه با گروههای MGVRT و NLRT؛ بهطور معنیداری بیشتر بود. نتیجهگیری: هر سه پروتکل RT به بهبود شاخصهای بیوشیمیایی، آنتروپومتریکی و عملکردی در مردان ورزشکار منجر شد، اما پروتکلهای MGVRT و HIRT به ترتیب افزایش بیشتری در هایپرتروفی و حداکثر قدرت عضلانی در پی داشت. با این وجود به مطالعات بیشتر در زمینه ارتباط پروتکلهای RT، با حجم و قدرت عضلانی و شاخصهای بیوشیمیایی مرتبط با آنها، مورد نیاز است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین مقاومتی؛ حجم تمرین؛ شدت تمرین؛ هایپرتروفی عضلانی؛ قدرت عضلانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,597 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,172 |
||