تاثیر تمرین تناوبی شدید و مکمل کورکومین بر بیان ژن miR-133 و miR-1 بطن چپ موش صحرائی مدل انفارکتوس میوکارد ناشی از ایزوپروترنول | ||
| مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش | ||
| مقاله 1، دوره 11، شماره 25، بهار 1402، صفحه 8-20 اصل مقاله (756.89 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jpsbs.2021.4337.1638 | ||
| نویسندگان | ||
| جبرئیل پوزش جدیدی1؛ فرناز سیفی اسگ شهر* 2؛ لطفعلی بلبلی2؛ کریم آزالی علمداری3؛ آمنه پوررحیم قورقچی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، اردبیل، ایران. | ||
| 2دانشیار گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. | ||
| 3دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. | ||
| 4استادیار گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: عدم تعادل برخی میکرو-ریبونوکلئیک اسیدها و آپوپتوزیس ناشی از آن ها، نقش مهمی در انفارکتوس میوکارد دارد. با توجه به نقش مکمل کورکومین و تمرینات تناوبی شدید (HIIT) بر این عوامل، هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر HIIT و کورکومین بر بیان ژن miR-133 و miR-1 بطن چپ موشهای صحرائی نر مدل انفارکتوس میوکارد ناشی از ایزوپروترنول بود. روشتحقیق: تعداد 40 سر موش صحرائی نر پس از القای انفارکتوس میوکارد از طریق تحت تزریق درون صفاقی ایزوپرترنول (با دوز 100 میلیگرم/کیلوگرم وزن بد در دو روز متوالی)، به طور تصادفی در چهار گروه HIIT، کورکومین، HIIT + کورکومین و کنترل تقسیم شدند. HIIT شامل هشت هفته متشکل از پنج جلسه تمرین در هر هفته بود که هر جلسه شامل 10 وهله چهار دقیقهای دویدن با سرعتی در حد 85 تا 90 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی (vVO2max) و دو دقیقه بازگشت به حالت اولیه فعال با شدت 50 تا 60 درصد vVO2max در بین وهله ها بود. کورکومین روزانه 15 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت گاواژ خورانده شد. بیان ژنهای miR-1 و miR-133 با استفاده از روش Real-Time PCR بررسی گردید و دادهها با استفاده از روش تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنیداری 0/05>p تحلیل شدند. یافتهها: در هر سه گروه مداخله شامل HIIT، کورکومین و مداخله توام، بیان miR-1 کاردیومیوسیتها به طور معنی دار کمتر (0/001=p) و بیان miR-133 (p=0/001) بیشتر از گروه کنترل بود. با این حال، بیان ژن در هر دو متغیر مورد بررسی پس از HIIT + مکمل نسبت به مکمل تنها، با تغییر معنیدار بیشتری (به ترتیب با 0/006=p و 0/01=p) همراه بود. نتیجهگیری: احتمالا تجویز مکمل کورکومین به همراه HIIT پس از انفارکتوس میوکارد، با بهبود عملکرد قلبی همراه میباشد؛ اما به دلیل محدودیتهای تحقیق، به تحقیقات بیشتری نیاز است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین تناوبی شدید؛ کورکومین؛ بیان ژن miR-1 و miR-133؛ انفارکتوس میوکارد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,543 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 957 |
||