تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی به همراه مصرف مکملدهی کوآنزیم Q10 بر بعضی عوامل بیوژنز میتوکندریایی در موشهای صحرایی نر جوان | ||
| مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش | ||
| مقاله 5، دوره 10، شماره 23، پاییز 1401، صفحه 54-63 اصل مقاله (846.05 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jpsbs.2021.4140.1620 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد جواد شفاهی* 1؛ محسن ثالثی2؛ رسول رضائی3؛ فرهاد دریانوش2 | ||
| 1دکتری فیزیولوژی ورزشی، بخش علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی وروانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. | ||
| 2دانشیار بخش علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی وروانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. | ||
| 3استادیار بخش علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی وروانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: پروتئین تنظیم کننده بیوژنز میتوکندریایی گیرنده فعال کننده تکثیر پروکسیزوم گاما-1 آلفا (PGC-1α) به عنوان عامل اصلی مسیر سیگنالینگ در کنترل متابولیسم میتوکندری عمل میکند. در عین حال، یک عامل رونویسی به نام عامل 2 وابسته به اریتروئید عامل هستهای-2 (Nrf2) نیز شناخته شده که با فعال سازی PGC-1α رابطه دارد و تا حدودی مشخص شده است که مسیر یکی از این دو عامل رونویسی، میتواند بر دیگری تأثیر بگذارد. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین مقاومتی به همراه مصرف مکملدهی کوآنزیم Q10 بر مقادیر Nrf2، PGC-1α در رتهای نر نژاد اسپراگوداولی بود. روش تحقیق: در این تحقیق تجربی، 36 سر رت به صورت تصادفی به شش گروه مساوی شامل گروه تمرین مقاومتی، دو گروه تمرین مقاومتی و مکمل Q10 با دوزهای 200 و 300 میلی گرم/کیلوگرم وزن، دو گروه مکمل Q10 با دوزهای 200 و 300 میلی گرم/کیلوگرم وزن، و کنترل تقسیم شدند. مکمل به رتها در گروههای تمرین - مکمل و مکمل، گاواژ شد. تمرین مقاومتی شامل سه نوبت با پنج تکرار بود که سه روز در هفته و به مدت هشت هفته اجرا گردید. از آزمونهای تحلیل واریانس یک راهه و توکی در سطح معنی داری 05/0>p برای استخراج نتایج استفاده شد. یافتهها: بیان Nrf2 و PGC-1α به طور معنیداری در گروههای تمرین مقاومتی و تمرین مقاومتی + مکمل (دوز 200 میلی گرم/کیلوگرم) افزایش یافت (0001>p)، در حالی که در گروه تمرین مقاومتی + مکمل با دوز 300 میلی گرم/کیلوگرم (07/0>p) و دو گروه دریافت کننده مکمل (09/0>p) تغییر معنیداری نکرد. نتیجه گیری: با توجه به اثر افزایشی ترکیب تمرینات مقاومتی همراه با مکمل دهی Q10 (با دوز 200 میلی گرم/کیلوگرم) در بهبود Nrf2 و PGC-1α؛ میتوان این شیوه را در بیوژنز میتوکندریایی موثر دانست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین مقاومتی؛ مکمل کوآنزیم Q10؛ عامل 2 وابسته به اریتروئید عامل هستهای-2؛ گیرنده فعال کننده تکثیر پروکسیزوم گاما-1 آلفا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,858 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 878 |
||