ارزیابی تأثیر پوتریسین و براسینواستروئید در القای تحمل به خشکی و تغییر فعالیتهای فیزیولوژیکی در گیاه ریحان (.Ocimum basilicum L) | ||
| تنشهای محیطی در علوم زراعی | ||
| مقاله 13، دوره 13، شماره 4، زمستان 1399، صفحه 1183-1202 اصل مقاله (639.4 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/escs.2020.2449.1644 | ||
| نویسندگان | ||
| فرشته دارابی1؛ نصرت اله عباسی* 2؛ محمدجواد زارع3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام | ||
| 2استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام | ||
| 3دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام | ||
| چکیده | ||
| تنش خشکی یکی از فاکتورهای مهم محیطی در مناطق خشک و نیمهخشک دنیا است که سبب ایجاد یکسری تغییرات فیزیولوژیکی و متابولیکی در گیاهان میشود. تنش خشکی موجب تشکیل گونه های اکسیژن فعال در کلروپلاستهای گیاهی و همچنین سبب پراکسیداسیون لیپیدهای غشایی و تخریب غشای سلولی میشود. در این راستا، آزمایشی با هدف بررسی نقش تنظیمکننده های رشد، پوتریسین و براسینواستروئید بر کنترل تنش اکسیداتیو و تغییرات فیزیولوژیکی در تحمل به کمبود آب در گیاه ریحان به صورت اسپلیتپلات فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه ایلام در سال زراعی 97-1396 اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل تنش خشکی در سه سطح (40، 80 و 120 میلیمتر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A) بهعنوان عامل اصلی و محلول پاشی پوتریسین در سه سطح (صفر، 0.5 و 2 میلی مولار) و محلول پاشی براسینواستروئید در سه سطح (صفر، 0.5 و 2 میکرومولار) بهصورت فاکتوریل در کرتهای فرعی اجرا گردید. بنا بر نتایج بهدستآمده در این پژوهش، میزان کلروفیل a و b، فلاونوئید کل و غلظت CO2 زیر روزنه ای بهترتیب در تیمار کاربرد توأم محلول پاشی 2 میلی مولار پوتریسین و 2 میکرومولار براسینواستروئید نسبت به تیمار شاهد (عدم محلول پاشی پوتریسین و براسینواستروئید) در شرایط عدم تنش خشکی 74.06، 64.07، 45.68 و 19.5 درصد، در تنش متوسط 61.4، 33.9، 3.6 و 10.3 درصد و در تنش خشکی شدید 62.1، 68.6، 33.1 و 15.7 درصد افزایش نشان دادند. سرعت فتوسنتز تحت تنش خشکی کاهش یافت اما تیمار غلظت 0.5 میلی مولار پوتریسین و 2 میکرومولار براسینواستروئید نسبت به تیمار شاهد (عدم محلول پاشی پوتریسین و براسینواستروئید) در تنش خشکی متوسط و شدید سبب افزایش 76.59 و 83.33 درصدی سرعت فتوسنتز شد. تیمار کاربرد محلول پاشی غلظت 2 میلی مولار پوتریسین و 0.5 میکرومولار براسینواستروئید سبب کاهش میزان نشت یونی تحت همه سطوح تنش خشکی گردید. میزان درصد اسانس در تیمار (غلظت 2 میلیمولار پوتریسین و 0.5 میکرومولار براسینواستروئید) در تنش خشکی شدید، تنش خشکی متوسط و عدم تنش خشکی به ترتیب 66.5، 39.5 و 50 درصد نسبت به تیمار شاهد (عدم محلولپاشی پوتریسین و براسینواستروئید) افزایش یافت. در کل، به نظر میرسد مصرف غلظت بالای پوتریسین و براسینواستروئید (غلظت 2 میلی مولار پوتریسین و 2 میکرومولار براسینواستروئید) در شرایط تنش خشکی میتواند شاخصهای فیزیولوژیک گیاه ریحان را بهبود بخشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| درصد اسانس؛ ریحان؛ فتوسنتز؛ فلاونوئید؛ محلولپاشی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,744 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,087 |
||