اثر 8 هفته تمرین تداومی متوسط و تناوبی شدید بر بیان ژن سیرتوئین- 1 و استیل کوآ دهیدروژناز با زنجیره بلند بافت قلب موشهای صحرایی چاق | ||
| مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش | ||
| مقاله 12، دوره 8، شماره 16، مهر 1399، صفحه 154-167 اصل مقاله (2.49 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jpsbs.2019.2330.1483 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا کوهپایه1؛ سیروس فارسی* 2؛ سید علی حسینی3؛ ایمان فتحی4 | ||
| 1دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لارستان، لارستان، ایران. | ||
| 2استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران. | ||
| 3دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران. | ||
| 4استادیار گروه علوم ورزشی، دانشگاه ولیعصر، رفسنجان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: افراد مبتلا به چاقی و اضافه وزن همواره در معرض ابتلا به بیماریهای قلبی- عروقی قرار دارند. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر 8 هفته تمرین تداومی کمشدت و تناوبی شدید بر بیان ژن سیرتوئین -1 (SIRT1) و آنزیم آسیل کوآ دهیدروژناز زنجیره بلند (LCAD) بافت قلب موشهای صحرایی چاق بود. روش تحقیق: تعداد 21 سر موش صحرایی نژاد اسپراگو- داولی چاق انتخاب شدند و به طور تصادفی در سه گروه 7 تایی شامل گروه (1) تمرین تناوبی شدید، (2) تمرین تداومی کمشدت، و (3) کنترل تقسیم شدند. گروه های تمرین تناوبی و تداومی به مدت 8 هفته، سه جلسه در هفته به ترتیب با شدت 80 تا 85 و 50 تا 55 درصد حداکثر سرعت دویدن روی نوار گردان دویدند. پس از استخراج RNA از بافت قلب و سنتز cDNA، با استفاده از روش Real time-PC، بیان ژن های SIRT1 و LCAD به صورت کمی سنجش گردید. جهت تجزیه و تحلیل یافتهها از آزمون شاپیرو - ویلک، تحلیل کوواریانس، تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده گردید و سطح معنی داری 0/05≥p در نظر گرفته شد. یافتهها: بیان ژن SIRT1 در گروه تناوبی شدید (0/001=p) و تداومی کم شدت (0/001=p) به طور معنی داری بالاتر از گروه کنترل بود. بیان ژن LCAD در گروه تناوبی شدید به طور معنی داری بالاتر از گروه کنترل (0/001=p) و تمرین تداومی کم شدت (0/001=p) بود. از طرف دیگر، وزن موش های صحرایی پس از تمرین در گروه تناوبی شدید به طور معنی داری پایین تر از گروه های کنترل (0/001=p) و تمرین تداومی کم شدت (0/001=p) بود. نتیجهگیری: به نظر می رسد تمرین تناوبی شدید نسبت به تمرین تداومی کم شدت، اثرات مثبت بیشتری بر بهبود بیان ژن SIRT1 و LCAD بافت قلب موشهای صحرایی چاق دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین ورزشی؛ ژن سیرتوئین -1 (SIRT1)؛ ژن استیل کوآ دهیدروژناز با زنجیره بلند (LCAD)؛ بافت قلبی؛ چاقی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,168 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,264 |
||