افزایش عملکرد گل مغربی (.Oenothera biennis L) تحت تنش خشکی با کاربرد کودهای شیمیائی و بیولوژیکی | ||
| تنشهای محیطی در علوم زراعی | ||
| مقاله 11، دوره 13، شماره 1، بهار 1399، صفحه 131-143 اصل مقاله (852.2 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/escs.2019.1708.1386 | ||
| نویسندگان | ||
| محمود محمدی1؛ سید علی محمد مدرس ثانوی* 2؛ همت اله پیردشتی3؛ بهنام زند4؛ زین العابدین طهماسبی سروستانی5 | ||
| 1دانشجوی دکتری زراعت گروه زراعت، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2استاد تمام گروه زراعت، دانشگاه تربیت مدرس، تهران | ||
| 3دانشیار گروه زراعت، پژوهشکده ژنتیک و زیستفناوری طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری | ||
| 4استادیار، بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی تهران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ورامین، ایران | ||
| 5دانشیار گروه زراعت، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| خشک سالی مشکل شایعی است که بصورت جدی کمیت و کیفیت تولیدات کشاورزی را تحت تأثیر قرار میدهد. استفاده از تکنیکهای زراعی از جمله تقویت شرایط بیولوژیک خاک میتواند در کاهش اثرات تنش خشکی مؤثر باشند. در رابطه با این موضوع آزمایشی بصورت مزرعهای در دو منطقه تهران (نیمهخشک) و ورامین (خشک) در سال 94-1393 انجام شد. آزمایش بهصورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. عامل اصلی شامل سه تیمار بدون تنش آبی، تنش متوسط و تنش شدید (آبیاری در زمان 30، 40 و 50 درصد ظرفیت زراعی) بود و ترکیب فاکتوریل شامل سه رژیم کود شیمیایی (بدون مصرف، مصرف 50 و 100 درصد نیتروژن + فسفر مورد نیاز گیاه)، قارچ میکوریزایی (کاربرد و عدم کاربرد در زمان کاشت) و باکتری آزوسپیریلوم (کاربرد و عدم کاربرد در زمان کاشت بذر، مرحله 7 و 14 برگی) بهعنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، وزن 1000 دانه، تعداد دانه در بوته، تعداد کپسول در بوته و تعداد شاخه جانبی در بوته با کاهش آبیاری بهطور معنیداری در شرایط آب و هوایی خشک در منطقه ورامین کاهش یافت. تلقیح میکوریزا همراه با کاربرد توأم کودهای شیمیایی و آزوسپیریلوم باعث بهبود میزان عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، وزن 1000 دانه، تعداد دانه در بوته، تعداد کپسول در بوته و تعداد شاخه جانبی در بوته در شرایط تنش خشکی شد. میزان عملکرد بیولوژیک و دانه در شرایط عدم وجود تنش خشکی به همراه کاربرد کودهای شیمیایی و بیولوژیک نسبت به شرایط وجود تنش شدید خشکی به همراه عدم کاربرد کودهای شیمیایی و بیولوژیک به ترتیب به میزان 60 و 65 درصد برای منطقه تهران و 50 و 59 درصد برای منطقه ورامین افزایش یافت. تنش خشکی باعث کاهش میزان عملکرد و استفاده از کودهای بیولوژیک سبب مقاومت گیاه به خشکی گردیده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آزوسپیریلوم؛ فسفر؛ کم آبیاری؛ میکوریزا؛ نیتروژن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,346 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 927 |
||