ارزیابی سبزشدن توده های ریحان (.Ocimum basilicum L) در شرایط تنش های شوری و خشکی | ||
| تنشهای محیطی در علوم زراعی | ||
| مقاله 18، دوره 12، شماره 2، 1398، صفحه 567-578 اصل مقاله (473.69 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/escs.2019.1430.1312 | ||
| نویسندگان | ||
| ماریه سادات میرفاضلی* 1؛ غلامعباس اکبری2؛ حسینعلی رامشینی2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان-دانشگاه تهران، پاکدشت، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان – دانشگاه تهران، پاکدشت، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تحمل به تنشها در مراحل اولیهی نمو گیاهان بسیار حائز اهمیت بوده و بذوری که توانایی جوانهزنی در شرایط تنش را داشته باشند، استقرار موفق، تراکم مناسب و عملکرد بالایی خواهند داشت. این پژوهش با هدف شناسایی تودههای متحمل ریحان (Osimum basilicum L.) به تنش شوری و خشکی در مرحله سبزشدن صورت گرفت. این آزمایش بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی انجام شد. تیمارها عبارت بودند از ترکیب دو عامل توده (20 توده) و محیط (سه سطح) که شامل محیط شاهد، شوری و خشکی بودند. سبزشدن بذرها بهصورت روزانه ثبت گردید. نتایج نشان داد که در مجموع صفات اندازهگیری شده، تودههای Esfahan2 و Shiraz در شرایط محیطی شاهد (87 و 89 درصد)، تودههای Esfahan2، Esfahan3 و Birjand در شرایط خشکی (55، 50 و 43 درصد) و تودههای Pishva و Zahedan در شرایط شوری (57 و 53 درصد) سبز شدن و استقرار بهتری نسبت به سایر تودهها داشتند. در این تحقیق واریانس ژنوتیپی و فنوتیپی، ضریب تنوع ژنوتیپی و فنوتیپی و توارثپذیری عمومی برای صفات مورد ارزیابی محاسبه شد. نتایج نشان داد تنوع زیادی در تحمل توده های مختلف به شوری و خشکی وجود دارد که از این تنوع میتوان برای اصلاح ارقام جدید ریحان متحمل به شوری و خشکی استفاده کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استقرار؛ تنوع ژنتیکی؛ توارث پذیری عمومی؛ سرعت سبزشدن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,193 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 787 |
||