هندسه ساختاری درونهشته معلم کلایه شاهدی بر اثر زمین ساخت وارون و ترافشارش راستگرد در غرب البرز مرکزی | ||
| زمین ساخت | ||
| مقاله 1، دوره 1، شماره 1، 1394، صفحه 2-19 اصل مقاله (3.16 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jt.2015.1021 | ||
| نویسندگان | ||
| غلامرضا عسگری1؛ علی یساقی* 1؛ سعید معدنی پور2 | ||
| 1گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2گروه زمین شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران | ||
| چکیده | ||
| درونهشته معلم کلایه در ادامه شمال غرب پهنه گسلی کندوان در غرب البرز مرکزی واقع شده است. این درونهشته از شمال به گسل خشچال و از جنوب به گسل اوان محدود میشود. این گسلها با جهت شیب مخالف یکدیگر سبب رانده شدن واحدهای سنگی پالئوزوئیک زیرین به ترتیب بر روی واحدهای سنگی جوان تر ترشیری و مزوزوئیک شدهاند. گسل اوان به عنوان مرز جنوبی درونهشته معلم کلایه عمیقتر بوده و گسل خشچال به صورت پسراندگی فرادیوارهای آن تشکیل شده است و سبب شده که درونهشته معلم کلایه به عنوان ساختار بالاجسته مابین آنها تحلیل شود. با توجه به شیب گسل اوان، توسعه راندگیهای فرودیوارهای و پسراندگی فرادیوارهای، ایجاد تاقفرمهای فرادیوارهای و ناوفرمهای فرودیوارهای و قرارگیری سازند باروت در فرادیواره آن به صورت گسل نرمال اولیه که به صورت معکوس تجدید فعالیت یافته تحلیل شده است. وارون شدگی گسل اوان با توسعه گسل خشچال بصورت گسل پسراندگی و برگههای راندگی TF1 و هنیز به عنوان راندگیهای فرودیوارهای و گسلهای TF2 و TF4 بصورت راندگیهای فرادیوارهای آن تشکیل گردیدهاند. برخورد نهایی صفحه عربی و ایران مرکزی در میوسن پایانی که با حاکم شدن رژیم ترافشارشی راستگرد در البرز همراه بوده، با توسعه گسلهای راستالغز همراه شده و این گسلها باعث قطع شدگی و جابجایی گسلهای اصلی درونهشته معلم کلایه شدهاند. با توجه به قطع شدگی گسل های اوان و خشچال توسط تودههای نفوذی علم کوه و نوشا میتوان استنباط کرد که این گسلها در پلیوسن غیرفعال بودهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| راندگی و پس راندگی؛ ساختار بالاجسته؛ گسل نرمال اولیه؛ البرز مرکزی | ||
| اصل مقاله | ||
|
| ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 760 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 766 |
||