واکنش تعدادی از توده های بومی زیره سبز (Cuminum cyminum L.) به تاریخ های کاشت پاییزه در شرایط آب و هوایی مشهد | ||
| تنشهای محیطی در علوم زراعی | ||
| مقاله 1، دوره 2، شماره 1، 1388، صفحه 1-13 اصل مقاله (455.92 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/escs.2009.10 | ||
| نویسندگان | ||
| احمد نظامی* 1؛ سرور خزمدل2؛ مهدی نصیری محلاتی1؛ علی اصغر محمدآبادی1 | ||
| 1عضو هیأت علمی دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد. | ||
| 2دانشجوی دکتری اکولوژی دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد. | ||
| چکیده | ||
| به منظور مطالعه واکنش تعدادی از توده های بومی زیره سبز نسبت به شرایط سرما تحت تأثیر تاریخ های مختلف کاشت پائیزه، آزمایشی در سال زراعی 86- 1385 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد به اجرا در آمد. این آزمایش به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی و در سه تکراراجرا شد که تاریخهای کاشت پاییزه به عنوان فاکتور اصلی در سه سطح 25 مهر (کاشت اول)، 25 آبان (کاشت دوم) و 25 آذر(کاشت سوم) و توده بومی زیره سبز در پنج سطح (تربت حیدریه، خواف، سبزوار، قائن و قوچان) به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که اثر تاریخ کاشت، توده بومی و اثر متقابل آنها بر درصد بقای زمستانه، تعداد چتر در بوته، تعداد دانه در چتر، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت زیره سبز معنیدار بود. به طور کلی با تأخیر در کاشت از 25 مهر به 25 آذر تعداد چتر در بوته و تعداد دانه در چتر کاهش یافت. گیاهان تاریخکاشت سوم دارای بالاترین درصد بقای زمستانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت بودند. همچنین بیشترین عملکرد دانه برای توده قاین در تاریخ کاشت سوم به میزان 5/62 گرم در متر مربع و کمترین عملکرد دانه برای توده ی خواف در تاریخ کاشت دوم به میزان 1/12 گرم در متر مربع بدست آمد. با توجه به حصول نتایج مناسب در این آزمایش و به منظور گسترش کاشت پاییزه زیره ی سبز در نقاط مختلف استان، تداوم این گونه پژوهشها قابل توصیه است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بقای زمستانه؛ تاریخ کاشت؛ تعداد چتر در بوته؛ زیرهی سبز؛ عملکرد | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,990 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,251 |
||