پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 21 |
| تعداد شمارهها | 354 |
| تعداد مقالات | 3,966 |
| تعداد مشاهده مقاله | 5,570,842 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,726,615 |
بررسی و مقایسه تاثیر تمرینات عملکردی در محیط باشگاه و منزل بر شاخصهای قلبی-عروقی زنان میانسال مبتلا به اضافه وزن و چاقی | ||
| مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 06 مرداد 1405 اصل مقاله (955.59 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jpsbs.2026.10919.2031 | ||
| نویسندگان | ||
| راضیه رحیمی1؛ مصطفی رحیمی* 2؛ کامبیز احمدی3 | ||
| 1کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| 2دانشیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| 3استادیار گروه علوم کامپیوتر، دانشکده علوم ریاضی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: با توجه به گسترش چاقی و تغییر سبک زندگی، لازم است راهکارهای عملی برای تشویق به ورزش طراحی شود تا افراد بتوانند با کمترین چالش به اهداف سلامتی خود دست یابند. هدف این مطالعه مقایسه تاثیر تمرینات عملکردی در منزل و یا در باشگاه ورزشی بر شاخصهای قلبی-عروقی و نیمرخ چربی در زنان مبتلا به اضافه وزن و چاق میانسال بود. روش تحقیق: پژوهش حاضر از نوع کارآزمایی بالینی با طرح پیشآزمون و پسآزمون است. برای این منظور از بین جمعیت زنان دارای اضافه وزن و چاق غیر ورزشکار 60 نفر به صورت در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. آزمودنی بهطور تصادفی ساده به 3 گروه کنترل، تمرین در باشگاه ورزشی و تمرین در منزل (هر کدام 20 نفر) تقسیم شدند. متغیرهای مورد مطالعه در ابتدا و انتهای پژوهش اندازه گیری شدند. گروههای تجربی به مدت 10هفته و هر هفته 3 جلسه تمرینات عملکردی در باشگاه یا در منزل را انجام دادند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل کوواریانس برای مقایسه بین گروه و تی زوجی برای مقایسه درون گروهی استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد تمرینات عملکردی در باشگاه نسبت به گروههای کنترل و تمرین در منزل باعث کاهش معنیدار وزن بدن (01/0p=)، BMI (01/0p=) و اندازه دور لگن (007/0p=) شد. اما تاثیری بر اندازه دور کمر و شاخص نسبت دور کمر به لگن (WHR) مشاهده نشد. علاوه بر این، تمرین در باشگاه (024/0p=) و تمرین در منزل (047/0p=) باعث کاهش معنی دار TC شده است، در حالی که بین دو گروه تمرین تفاوت معنی داری مشاهده نشد (14/0p=). تمرین در باشگاه باعث کاهش معنیدار فشار خون سیستولیک و شاخص خطر فرامینگهام شده است. با این وجود، این تمرینات چه در باشگاه و چه در منزل تاثیری بر متغیرهای TG، LDL، HDL، نسبت TC/HDL، فشار خون دیاستول، ضربان قلب استراحتی، FFI و AIP نداشتند (05/0p>). نتیجهگیری: به نظر میرسد تمرینات عملکردی در باشگاه ورزشی برای افرادی که اضافه وزن و چاقی دارند تا حدودی موثرتر از تمرین در منزل هستند و توصیه میشود که این افراد بیشتر در باشگاه ورزشی و با نظارت مربی تمرین نمایند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرینات عملکردی؛ شاخصهای قلبی-عروقی؛ نیمرخ چربی؛ چاقی؛ زنان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1 |
||
نماد الکترونیک
سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب