پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 21 |
| تعداد شمارهها | 353 |
| تعداد مقالات | 3,943 |
| تعداد مشاهده مقاله | 5,397,061 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,613,847 |
تأثیر تمرین هوازی و مکملدهی نیاسین بر حافظه فضایی و میزان سرمی میکروRNAهای مرتبط با بیماری آلزایمر در رتهای مدل آلزایمری | ||
| مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 21 تیر 1405 اصل مقاله (1.58 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jpsbs.2026.11275.2042 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد محمدی شمس حاجیان1؛ اصغر توفیقی* 2؛ زهرا نیکنام3؛ لیلا چوداری4 | ||
| 1کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. | ||
| 2استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. | ||
| 3استادیار پروتئومیکس کاربردی، مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، پژوهشکده پزشکی سلولی و مولکولی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه | ||
| 4دانشیار گروه فیزیولوژی، گروه فیزیولوژی و حیوانات آزمایشگاهی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه علوم پرشکی ارومیه، ارومیه، ایران. | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: آلزایمر یکی از شایعترین اختلالات تخریب عصبی با افت عملکرد شناختی و حافظه است. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین هوازی و مکمل نیاسین بر حافظه فضایی و میزان سرمی میکروRNAهای مرتبط با آلزایمر در رتهای مدل آلزایمری بود. روش تحقیق: 30 سر رت نر بهطور تصادفی در پنج گروه شم، آلزایمری، نیاسین، تمرین و ترکیبی تقسیم شدند. القای آلزایمر از طریق تزریق درونبطنی استرپتوزوتوسین با دوز سه میلیگرم در کیلوگرم وزن بدن در هر بطن انجام شد. مداخلات به مدت چهار هفته شامل شش روز در هفته تمرین هوازی روی نوارگردان با سرعت 17 متر در دقیقه با شیب صفر درجه و تجویز نیاسین با دوز 100 میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن اجرا شد. حافظه فضایی با آزمون ماز آبی موریس و بیانmiR-29a ،miR-29c ، miR-9a و miR-146a با روش Real-Time PCR سنجیده شد. تحلیل دادهها با آزمونهای آنالیز واریانس یکراهه و توکی در سطح معنیداری 05/0p≤ انجام گرفت. یافتهها: هر سه گروه مداخله کاهش معنیداری در زمان رسیدن به سکو نسبت به گروه آلزایمری در روزهای اول تا چهارم داشتند (05/0≥p). گروههای تمرین (001/0=p) و ترکیبی (010/0=p) افزایش معنیداری در زمان حضور در ربع هدف و گروههای نیاسین (038/0=p)، تمرین (009/0=p) و ترکیبی (024/0=p) افزایش معنیداری در تعداد عبور و هر سه گروه مداخله کاهش معنیداری در تأخیر اولین عبور نسبت به گروه آلزایمری داشتند (001/0=p). در حالیکه بین گروههای مداخله تفاوت معنیداری در متغیرهای حافظه فضایی مشاهده نشد (05/0<p). هر سه گروه مداخله افزایش معنیداری در بیانmiR-29a ، miR-29c و miR-9a و کاهش معنیداری درmiR-146a نسبت به گروه آلزایمری داشتند (05/0p<). گروه ترکیبی افزایش معنیداری در miR-9a وmiR-29c نسبت به دو گروه تمرین (مقادیر pبه ترتیب 014/0 و 001/0) و نیاسین (مقادیر pبه ترتیب 006/0 و 001/0) داشت. گروه نیاسین و ترکیبی کاهش معنیداری در miR-146 نسبت به گروه تمرین داشتند (مقادیر pبه ترتیب 019/0 و 034/0). گروه نیاسین افزایش معنیداری در miR-29a نسبت به گروه تمرین و ترکیبی داشت (مقادیر p به ترتیب 002/0 و 001/0). نتیجهگیری: تمرین هوازی، مکملدهی نیاسین و ترکیبی میتواند اثربخشی برابری در بهبود حافظه فضایی در رتهای آلزایمری داشته باشد. با این حال، بهنظر میرسد نتایج مداخله ترکیبی در تعدیل میکروRNAها پررنگتر از مداخلات به تنهایی باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بیماری آلزایمر؛ تمرین هوازی؛ نیاسین؛ حافظه فضایی؛ میکروRNA | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||
نماد الکترونیک
سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب