| تعداد نشریات | 21 |
| تعداد شمارهها | 375 |
| تعداد مقالات | 3,888 |
| تعداد مشاهده مقاله | 5,306,352 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,548,615 |
اثر هشت هفته تمرین هوازی و مکمل سیر بر بیان ژنی نشانگرهای التهاب عصبی در پارکینسون القاشده با رزرپین در موشهای صحرایی | ||
| مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 07 تیر 1405 اصل مقاله (1.31 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jpsbs.2026.11385.2050 | ||
| نویسندگان | ||
| رعنا احدی اقا حسن بیگلو1؛ سیده ام البنین قاسمیان* 2 | ||
| 1دانش آموخته دکتری عمومی دامپزشکی، گروه دامپزشکی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران | ||
| 2دانشیار گروه دامپزشکی، واحد بهبهان، دانشگاه آزاد اسلامی، بهبهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: بیماری پارکینسون با التهاب عصبی و اختلال در تعادل سایتوکاینهای التهابی و ضدالتهابی همراه است. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی همراه با مکمل سیر بر بیان ژنی اینترلوکین- 10 (IL-10) بهعنوان سایتوکاین ضدالتهابی، اینترلوکین- 17 (IL-17) و اینترلوکین- 23 (IL-23) بهعنوان سایتوکاینهای پیشالتهابی اینترلوکین- 8 (IL-8) بهعنوان کموکاین مرتبط با پاسخ التهابی در بافت مغز موشهای صحرایی مبتلا به پارکینسون انجام شد. روش تحقیق: این مطالعه تجربی روی ۳۰ سر موش صحرایی نر انجام شد. حیوانات بهطور تصادفی و مساوی در پنج گروه شش تایی شامل کنترل سالم، کنترل بیمار، تمرین هوازی، مکمل سیر و تمرین هوازی همراه با مکمل سیر قرار گرفتند. القای مدل پارکینسون در همه گروهها، بهجز گروه کنترل سالم، با استفاده از رزرپین و بیهوشی با ترکیب کتامین/زایلازین انجام شد. برنامه تمرین هوازی بهمدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه ۱۵ تا ۴۸ دقیقه با سرعت ۱۰ تا ۲۴ متر بر دقیقه اجرا شد. مکمل سیر نیز روزانه با دوز ۵۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن بهصورت خوراکی تجویز گردید. بیان ژنی IL-10، IL-17، IL-23 و IL-8 در بافت مغز با روش qReal-Time PCR اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس یکطرفه در نرمافزار SPSS نسخه ۲۲ تحلیل شدند. یافتهها: تمرین هوازی، مکمل سیر و مداخله ترکیبی موجب افزایش معنیدار IL-8 و کاهش معنیدار IL-17 و IL-23 نسبت به گروه کنترل بیمار شدند (001/0=p). اثر مکمل سیر بر افزایش IL-10 و کاهش IL-17 و IL-23 مطلوبتر از تمرین هوازی بود (001/0=p)؛ درحالیکه تمرین هوازی اثر بیشتری بر افزایش IL-8 نشان داد. همچنین، مداخله ترکیبی در افزایش IL-10 و کاهش IL-17 و IL-23 نسبت به هر یک از مداخلات بهتنهایی مؤثرتر بود (001/0=p). نتیجهگیری: تمرین هوازی و مکمل سیر، بهویژه بهصورت همزمان، میتوانند با افزایش IL-10 و کاهش IL-17 و IL-23 موجب تعدیل التهاب عصبی در مدل پارکینسون شوند. افزایش IL-8 نیز نشاندهنده اثر این مداخلات بر تنظیم پاسخهای ایمنی و کموکاینی در بافت مغز است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین هوازی؛ سیر؛ التهاب؛ مغز؛ مدل تجربی پارکینسون | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3 |
||