| تعداد نشریات | 21 |
| تعداد شمارهها | 363 |
| تعداد مقالات | 3,803 |
| تعداد مشاهده مقاله | 5,072,593 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,407,054 |
تاثیر مکمل سلنیوم نانولیپوزومال به همراه تمرین مقاومتی بر بیان ژنهای اینترلوکین-18، اینترلوکین-1 بتا، فعالیت کاتالاز و استقامت عضلانی در موشهای مسن | ||
| مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 30 اردیبهشت 1405 اصل مقاله (1.21 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jpsbs.2026.10649.2015 | ||
| نویسندگان | ||
| هدیه نورمحمدان1؛ امیر سرشین* 2؛ مهدی کسب پرست2؛ محمدعلی سلیمان فلاح3 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه فیزیولوژی ورزش، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران | ||
| 2استادیار گروه فیزیولوژی ورزش، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران | ||
| 3استادیار گروه بیومکانیک ورزش، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: از دست دادن توده عضلانی در پیری با التهاب مزمن همراه است و اختلال در تعادل ردوکس داخل سلولی مرتبط با افزایش سن، عامل اصلی در ایجاد این نوع التهاب میباشد. در این تحقیق، تاثیر مکمل سلنیوم نانولیپوزومال به همراه تمرین مقاومتی بر بیان عضلانی سایتوکاینهای اینترلوکین-18 (IL-18) و اینترلوکین-1 بتا (IL-1β)، فعالیت آنزیمی کاتالاز و استقامت عضلانی در موشهای پیر بررسی گردید. روش تحقیق: 20 سر موش صحرایی با میانگین سنی 20 ماه بطور تصادفی به چهار گروه مساوی شامل کنترل مسن+حلال، مسن+مکمل، مسن+ورزش و مسن+مکمل+ورزش تقسیم شدند. تمرین مقاومتی 6 هفته، 5 جلسه در هفته شامل صعود از نردبان مقاومتی با شیب 85 درجه همراه با وزنهای معادل 25% وزن بدن متصل به دم موشها، 3 الی 5 ست و 8 الی 12 تکرار همراه با اعمال اضافه بار انجام شد. گاواژ مکمل سلنیوم نانولیپوزومال 2/5 میلی گرم/کیلوگرم وزن بدن، مطابق با روزهای تمرین صورت گرفت. در نهایت، استقامت عضلانی با استفاده از تست رفتاری Bascket ارزیابی شد. سپس، بیان ژنهای IL-18 و IL-1β به روش Real-time PCR و فعالیت کاتالاز به روش الایزا در عضله سولئوس اندازهگیری شد. دادهها با آزمونهای آنوای دوعاملی و تعقیبی بونفرونی در سطح P≤0.05 تحلیل شدند. یافتهها: تمرین مقاومتی و مکمل سلنیوم هر کدام بطور مستقل منجر به کاهش معنادار IL-18 و IL-1β و همچنین افزایش معنادار کاتالاز و بهبود استقامت عضلانی شدند. اثر تعاملی دو مداخله در افزایش کاتالاز و بهبود استقامت عضلانی و کاهش IL-18 معنادار بود. اما اثر ترکیبی تمرین و مکمل در کاهش بیان IL-1β معنادار بود. نتیجهگیری: تمرین مقاومتی بهمراه دریافت سلنیوم، احتمالا از طریق تعدیل وضعیت پیش التهابی با تنظیم سایتوکاینهای IL-18 و IL-1β و همچنین تقویت دفاع آنتی اکسیدانی با تحریک کاتالاز، در بهبود نسبی التهاب مزمن مرتبط با افزایش سن و تحلیل توده عضلانی وابسته به آن میتواند نقش داشته باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ورزش مقاومتی؛ سدیم سلنیت؛ التهاب؛ سالمندی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1 |
||