| تعداد نشریات | 21 |
| تعداد شمارهها | 361 |
| تعداد مقالات | 3,772 |
| تعداد مشاهده مقاله | 4,976,116 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,337,989 |
تأثیر هشت هفته تمرینات تناوبی شدید بر مقادیر سرمی پپتید مرتبط با آگوتی، پروفایل لیپیدی و شاخص آنتروپومتریکی مردان دارای اضافه وزن و چاق | ||
| مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 31 فروردین 1405 اصل مقاله (958.67 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jpsbs.2026.10247.2004 | ||
| نویسندگان | ||
| امیر المسعودی1؛ رامین امیرساسان* 2؛ جواد وکیلی2؛ مصطفی خانی3؛ حسین الواوی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 2استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 3دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 4استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه عراق، کربلا، عراق. | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: پپتید مرتبط با آگوتی (AgRP) یک پپتید سیگنالدهندهای است که بر رفتار تغذیهای، هموستازی انرژی و تجمع چربی تأثیر میگذارد. مطالعات اخیر نشان میدهند که تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) میتواند بر مقادیر AgRP تأثیر بگذارد، اما نتایج کنونی غیر قطعی و ناهمسو است. بنابراین، هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر هشت هفته پروتکل HIIT بر مقدار AgRP، پروفایل لیپیدی و شاخص آنتروپومتریکی مردان دارای اضافه وزن و چاق بود. روش تحقیق: در یک طرح تحقیقاتی نیمه تجربی 32 مرد داوطلب دارای اضافه وزن و چاق (25 ≤ BMI ≤ 35) در دامنه سنی 35-30 سال به صورت تصادفی در یکی از دو گروه تمرین تناوبی شدید (16 = n) و کنترل (16 = n) قرار گرفتند. دوره آشناسازی به مدت دو هفته و HIIT به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته با شدت 140-100 درصد سرعت حداکثر اکسیژن مصرفی (vVo2max) به اجرا درآمد. نمونه های خونی 48 ساعت قبل و بعد از پروتکل تمرینی اخذ گردیده و دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) ا ارزیابی شدند. یافتهها: بعد از مداخله تمرینی، افزایش معنیدار سطح سرمی AgRP (0001/0 = p) و کاهش معنیدار نسبت دور کمر به لگن (0001/0 = p)، تری گلیسرید (0001/0 = p)، کلسترول تام (0001/0 = p)، لیپوپروتئین با چگالی کم (0001/0 = p) و لیپو پروتئین با چگالی خیلی کم (0001/0 = p) در گروه HIIT در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد؛ اما لیپوپروتئین با چگالی بالا تنها در گروه کنترل به صورت معنیدار کاهش یافت (004/0 = p). نتیجهگیری: بر اساس نتایج، HIIT احتمالاً باعث افزایش غلظت سرمی AgRP، بهبود پروفایل لیپیدی و نسبت دور کمر به لگن در مردان دارای اضافهوزن و چاق میشود، بدین ترتیب میتواند به عنوان یک راهبرد تمرینی مؤثر در تنظیم اشتها و بهبود شاخصهای آنتروپومتریکی و لیپیدی مورد استفاده قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین تناوبی شدید؛ پپتید مرتبط با آگوتی؛ نیمرخ لیپیدی؛ شاخص های آنتروپومتریک؛ مردان چاق | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||