| تعداد نشریات | 21 |
| تعداد شمارهها | 361 |
| تعداد مقالات | 3,772 |
| تعداد مشاهده مقاله | 4,976,116 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,337,989 |
تأثیر تمرینات هوازی بر بیان ژن برخی عوامل تعادل آپوپتوتیک (Bax/Bcl-2) و مهار مسیرVEGF-A/HIF-1α در بافت توموری کولون رتهای مبتلا به سرطان کولون القاشده با دیمتیلهیدرازین | ||
| مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 31 فروردین 1405 اصل مقاله (961.79 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/jpsbs.2026.10903.2030 | ||
| نویسندگان | ||
| بتول اسلامی1؛ جمشید بنایی بروجنی* 2؛ مهناز مروی2؛ الهام افتخاری قینانی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری علوم ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. | ||
| 2استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: سرطان کولون یکی از شایعترین بدخیمیهای دستگاه گوارش است که پیشرفت آن با اختلال در تعادل آپوپتوز و فعالسازی مسیر هیپوکسی–آنژیوژنز توموری مرتبط است. عدم تعادل در نسبت Bax/Bcl-2 و افزایش فعالیت محور HIF-1α/VEGF-A از مکانیسمهای کلیدی بقای سلولهای سرطانی محسوب میشوند. اگرچه تمرین ورزشی بهعنوان یک مداخله غیردارویی ایمن شناخته میشود، اثر مقایسهای تمرینات هوازی بر این مسیرهای مولکولی در بافت توموری کولون بهطور کامل روشن نشده است. هدف این پژوهش بررسی اثر تمرین هوازی بر تعادل Bax/Bcl-2 و مسیر HIF-1α/VEGF-A بود. روش تحقیق: این مطالعه تجربی کنترلشده بر روی 40 رت انجام شد که بهطور تصادفی در چهار گروه شامل کنترل سالم، شم، بیمار کمتحرک، بیمار همراه تمرین هوازی تقسیم شدند. سرطان کولون با تزریق دیمتیلهیدرازین القا و مداخلات تمرینی بهمدت ۱۴ هفته اجرا شد. بیان ژنهای Bax، Bcl-2، HIF-1α و VEGF-A در بافت توموری کولون با روش RT-qPCR اندازهگیری گردید. تحلیل آماری با آزمونهای شاپیرو–ویلک، لون، تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی انجام شد. یافتهها: القای سرطان کولون موجب افزایش معنیدار بار توموری و نیز کاهش معنیدار بیان Bax همراه با افزایش معنیدار بیان Bcl-2، HIF-1α و VEGF-A در بافت توموری شد (همگی P<0.001). در مقابل، تمرین هوازی نسبت به گروه بیمار کمتحرک باعث کاهش معنیدار بار توموری، افزایش معنیدار بیان Bax و کاهش معنیدار بیان Bcl-2، HIF-1α و VEGF-A گردید (همگی P<0.01). نتیجهگیری: تمرین هوازی در مدل سرطان کولون رتها با افزایش Bax و کاهش Bcl-2 (به نفع تقویت آپوپتوز) و نیز با کاهش HIF-1α و VEGF-A (به نفع مهار مسیر/محور آنژیوژنز وابسته به هیپوکسی) همراه بود و همزمان بار توموری را کاهش داد؛ بنابراین، تمرین هوازی میتواند بهعنوان راهبرد مکمل غیر دارویی برای کند کردن پیشرفت تومور کولون مورد توجه قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سرطان کولون؛ تمرین هوازی؛ آپوپتوز؛ آنژیوژنز وابسته به هیپوکسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1 |
||