بررسی نقش گلایسینبتائین در افزایش مقاومت به خشکی گیاه سورگم (Sorghum bicolor L.) در شرایط مزرعه | ||
| تنشهای محیطی در علوم زراعی | ||
| مقاله 4، دوره 9، شماره 2، 1395، صفحه 139-147 اصل مقاله (235.89 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22077/escs.2016.360 | ||
| نویسندگان | ||
| هدا کدخدایی1؛ حمید سودائی زاده* 2؛ اصغر مصلح آرانی2؛ محمد علی حکیم زاده2 | ||
| 1فارغالتحصیل کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی، دانشگاه یزد | ||
| 2عضو هیئتعلمی، دانشگاه یزد | ||
| چکیده | ||
| گونه های گیاهی در پاسخ به تنشهای محیطی اسمولیتهای سازگاری مانند گلایسینبتائین، پرولین و دیگر اسیدهای آمینه را در سیتوپلاسم سلولی تجمع میدهند که بهواسطه آن فشار اسمزی را تنظیم میکنند. در این تحقیق نقش گلایسینبتائین در افزایش مقاومت به خشکی گیاه سورگم تحت تیمارهای مختلف تنش خشکی موردبررسی قرار گرفت. مطالعه حاضر در سال 1391 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه یزد بهصورت طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل غلظتهای مختلف گلایسینبتائین (0، 100 و 200 میلی مولار) در ترکیب با دور آبیاری (3، 6، 9 روزه) در نظر گرفته شد. تیمارهای آبیاری بعد از جوانهزنی و استقرار بوته های سورگم اعمال گردید. محلول پاشی گلایسینبتائین طی دو مرحله بر روی اندامهای هوایی گیاه صورت گرفت. نتایج این تحقیق بیانگر آن است که با افزایش غلظت گلایسینبتائین در تیمار آبیاری 9 روزه، میزان قندهای محلول در گیاه سورگم بهطور معنی داری در مقایسه با شاهد افزایش یافت. در دور آبیاری 6 روز، با مصرف 200 میلیمولار گلایسین بتائین، میزان پرولین نسبت به شاهد افزایش معنی داری را نشان داد. همچنین با افزایش شدت خشکی میزان پرولین در برگهای سورگم کاهش یافت. کاربرد گلایسینبتائین در تیمار 3 روزه آبیاری تأثیری در افزایش وزن تر و خشک گیاه سورگم نداشت؛ اما استفاده از گلایسینبتائین در تیمارهای 6 و 9 روزه آبیاری باعث افزایش وزن سورگم نسبت به تیمار عدم مصرف این ماده شد. بهطورکلی نتایج این تحقیق نشاندهنده نقش مثبت گلایسینبتائین در کاهش اثرات کمآبیاری در گیاه سورگم میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کمآبیاری؛ قند؛ پرولین؛ اسمولیت های آلی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,889 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,437 |
||